Waarachter? Achter je klachten, pijntjes, aandoeningen.... Van jongs af aan heb ik dat al. Ik wil weten waarom dan, hoe dan. Zat ik als klein kind al in de kerk te luisteren naar de preek van de priester en te overdenken of het allemaal wel klopte wat hij zei, nu heb ik nog steeds altijd de neiging om alles te willen snappen en weten. En ja, ik weet het, sommige dingen weet je nooit, gewoonweg omdat we niet weten hoe of waarom. Maar toch, ik kan het niet helpen. Mijn brein wi

Gisteren was het weer Moederdag, het zal niemand ontgaan zijn. Ondanks dat ik het stiekem natuurlijk hartstikke leuk vind even in het zonnetje gezet te worden door de meiden, merk je wel dat het steeds commerciëler wordt. Het toppunt voor mij was de prijs van een bos bloemen bij een tankstation van 50!!! euro. Ik moest even knipperen met mijn ogen; zag ik het nou goed? Nog een keer kijken, maar echt waar, het was 50 euro. In geen 50 jaar ga ik dat voor een bos bloemen betalen

Vandaag weer de start van een nieuwe week na Koningsdag gisteren. We hebben het lekker rustig "gevierd". Vieren klinkt misschien raar voor een stel, wat niet echt heel veel heeft met het Koningshuis. Vroeger wel. Ik vond het prachtig om te zien; wat droegen ze voor moois, wat zeiden ze en wat deden ze. Interessant vond ik het en toen dacht ik nog: "ik zou best eens voor 1 dag prinses willen zijn". Dat sentiment heb ik niet meer, misschien zie ik tegenwoordig dingen iets minde

Vanaf het moment, dat ik te horen kreeg, dat ik RA had, ben ik gaan lezen. Alles wat ik te pakken kreeg las ik. En ik weet nog goed, dat de assistente op de poli zei: "ga nu maar niet van alles lezen, wij geven je alle informatie die je nodig hebt". En ik snap haar ook, het was goed bedoeld. Ik zat in tranen bij haar in de behandelkamer voor mijn eerste injectie met corticosteroïden, had net gehoord dat ik best wel een behoorlijke aandoening had en was totaal verrast door dat

Zoals ik vanochtend al schreef zijn we vandaag gaan fietsen in de Veluwe. Wat een kado was dat! Heerlijk weer met een vrolijk zonnetje, nog wat fris in het begin, maar we waren goed gekleed, dus dan maakt dat helemaal niets uit. De rust, alleen de geluiden van de natuur en in dit geval ook de geluiden van mijn fiets. Dat was eigenlijk wel heel grappig, want we besloten in Park de Hoge Veluwe gebruik te gaan maken van de witte fietsen, die daar staan voor iedereen die het park