Sinds een paar dagen heb ik het mediteren weer opgepakt. Nu wandel ik iedere dag met Toby, onze lieve viervoeter, door een mooi natuurgebied hier in de buurt en zie ik dat ook als een soort meditatie, maar heb ik toch het mediteren als zijnde zittend op mijn meditatiekussen weer opgepakt. Ik merkte dat ik nog meer behoefte had aan even wat gedachten stilzetten en rust. Dat mediteren heb ik een soort haat/liefdeverhouding mee geloof ik. Wanneer ik het dagelijks doe, dan voel

Van een drukke week. Of nou, niet druk qua doen, maar meer mentaal denk ik. Jongste spruit had zich al maandenlang voorbereid op een Hyrox, samen met haar vriend. Veel uren, zweet en tranen heeft dat gekost en afgelopen donderdag was het dan zover. Grappig hoe dan in die dagen ernaar toe en natuurlijk ook de dag zelf je toch meegaat in emoties. Spanning, stress, nervositeit, enthousiasme.... Het was er allemaal. En sinds vrijdagmiddag voel ik me alsof er een bus over me heen